Kendime karsi oynamaya kalkistigim andan itibaren, bilincsizce meydan okumaya basliyordum. Siyah ve beyazdan olusan her iki ben de yarisa girismeden edemiyordu ve her ikisi de yenmek, kazanmak icin kendine göre bir hirsa, bir sabirsizliga kapiliyordu; siyah olan ben, beyaz olan benin yapacagi her hamleyi heyecanla bekliyordu. Bir tanesi bir yanlis yapinca, öteki ben sevincten havalara ucuyor ve ayni anda da kendi beceriksizligine kiziyordu.
