Ekran bir süre hareketsiz kaldi. Alberto muhtemelen düsünüyordu. Paolina ve Mattianinsa ici kayniyordu. Evet, simdi düsününce... Annemle arabayla eve dönerken karsidan karsiya gecen bir kadin gördüm. Hatta neredeyse kendini arabanin altina atti, onu az kalsin eziyorduk. Kirmizi bir palto giyiyordu ve bana da tuhaf bir sekilde bakti... Niye sordun, taniyor musun Paolina ve Mattia birbirlerine bakakaldilar. Artik bu bir tesadüf olamazdi. Albi, okuldan sonra hemen benim evde bulusalim. Konusmamiz lazim. Mümkün olur olmaz gel. Iyi ama neden demeyi denedi Alberto. Sen gel sadece, burdan konusmak icin fazla sacma bir sey.
