Bu, bir adamin kabzedilen ruhunun kendiyle söylesmesidir...

Ey Yolcu
Bir kelime ariyorum senin gibi, nerede kaybettigimi de hatirlamiyorum.
Varsa sende, ödünc verir misin, bir süreligine

Ey Yolcu
Ne Züleyhayi kina, ne Yusufun iffetini yok say.
Bil ki, Yusufun mintanini yirtan ask, kendini yok ederek bu öyküyü yazdirdi.
Kutsal gerceklerini bir yalana degistirmesen, tanriya verdigin yakarisi büyü bozulduktan sonra degistirmek zorunda kalmazsin

Ey Yolcu
Bir dost kaybetmek, acinin ve yalnizligin en derini olmali. Bir ikinci kendini kaybetmenin hüznü olmali. Felek yanlisimizi yüzümüze vurdugunda, insanligin derin pismanligi bizi sarmadan kapiyi carpmadan gitmeli, dönmek istedigimizde o kapi tekrar acilabilsin yüzümüze

Ey Yolcu
Leyla, cöldeki serap gibidir. Yanina varirsin yok, uzaklasirsin sana gülümser. Susuz cöllere düsen Mecnun olma sen. Cöllere düseceksen bir daha, matarani susuz birakma

imdi Ey Ruhum Sen de Kendini Sürgün Et, kavrayisin ve bilgeligin kadar...