Felsefe tarihinde Nicolaus Cusanus 1401-1464 Orta Cag filozoflarinin felsefi kavramlari ile Rönesans felsefesinin yeni düsüncelerinin sentezini yapan 15. yüzyilin en özgün Alman filozofu olarak addedilmistir. Cusanus genel olarak eserlerinde Tanri, evren ve Mesih konularini ele alir. Ona göre bilmedigimizi ne kadar bilirsek o kadar bilgelige ulasiriz. Insan Tanrinin ne oldugunu degil ne olmadigini bilebilir. Bu da dogal olarak Cusanusu negatif teolojiye götürmüstür. Ancak Cusanusun Hiristiyan bir filozof oldugu icin negatif bir teolojiyi benimsemesi, bu dine uygun bir tutum degildir. Cusanusta pozitif veya negatif teolojide Tanri hakkinda konusmak zorken, Isanin kendini ifsa etmesiyle bu mümkün hale gelmistir. Bu yüzden Tanri-insan iliskisini Tanrinin Kelimesi Isada görmüstür. Cünkü Isa her iki dogayi kendinde birlestirmistir. Cusanus, Hiristiyanligin önemli kavramlarini felsefi zeminde sembolik bir dille izah yoluna gitmistir. Bu calisma Cusanusun Sonsuz-sonlu ayrimi, zitlarin birligi, ögrenilmis cehalet gibi kavramlari üzerinden meseleyi ele almaktadir.
