Cirpinirken doktorlar etrafinda ona bakiyordu. Yatagin yani basinda asili hasta kartini karistirdim. Odamdan onun odasina süzüldüm, orada durdum. Doktorlar ölüyü kurtarmak icin bos yere cabaliyorlardi. Karti okudum Isim Muhammed Ali Ekber, Yasi 25, Ummanli. Sayfayi cevirdim Kan kanseri. Zayif esmer yüzüne, genis ürkünc gözlerine ve titreyen mor menekse deniz gibi dudaklarina bakmaya basladim. Gözleri döndü̈, üzerimde sabitlendi, benden yardim istiyormus gibi geldi bana. Peki, nicin Her sabah selam verirdim. Bu yüzden mi Yoksa yüzümde, sikintisini cektigi korkuyu anladigimi mi görmüstü̈ Bana bakti, bakti sonra ruhunu kolayca teslim etti.
O an doktor beni fark etti. Kolumdan cekip kizara kbeni oradan uzaklastirip odama götürdü̈. Ancak zihnimde yer eden bu manzaradan beni uzaklastiramadi. Karyolama ciktim, hasta bakicinin koridorda basitce söyledigi
su sözleri isittim
- 12 numarali yatak öldü.
