Ansizin bir cicek acmisti icimde,
Tarif edemedigim bir huzur gibi.
Sanki bütün hüzünleri dagitan,
Adina Yüsra dedim, Yüsra bildim.
Cünkü en cok Yüsra yakisirdi kalbime.

Sakladigim ne varsa en derinimde;
Iyilik, incelik, cocukluk, delilik, suskunluk
Hepsine Yüsra dedim, siir oldu simdi bana.

Bir sabah uyanirsam gözümde yasla
Ve icimde hala umut varsa,
Bil ki sen gecmissindir icimden,
Hüzünlü bir melodi gibi...
Titrek bir gülümseme dudagimda,
Gülümsüyor beyaz bir papatya
Adi Yüsra.

Her cikmaza girdigimde Yüsra diyorum ve ben yeniden
Kendimi onariyorum.
Bir dua gibi sariyor beni,
Ve ben her seferinde
Yeniden ögreniyorum
Adi Yüsra.

Bu cetrefilli ömrümün geri kalaniydi.
Senin adin Yüsra olsun;
Cünkü baska hicbir ad
Böyle yakismadi kalbime.

Her yeni güne bir umutla uyanirim.
Her batan günese birakirim hüzünlerimi.
Gölgemden medet umar,
Aldigim her nefese bin umut yüklüyorum.
Adina Yüsra dedim, Yüsra bildim

Cünkü en umutsuz animda icime dogdun,
Ve ben büyüttükce büyüttügüm bir hisle,
Inandigim yolda bir bebek gibi dogdun ruhuma.
Ve ben tutundugum bu yolu Yüsra bildim.
Adina Yüsra dedim...