Insan bazen icini dökmek ister. Düsünceleri bir cigliga dönüsür; kalemin mürekkebiyle sayfalara süzülür. Sevinci yansir mimiklerine, hüzün damla olur gözlerine. Hayallerinde koca bir yasama yer verir.
Anneye duyulan özlem, hickiran bir agit olur kimi zaman. Babaya duyulan hasret, satirlara islenen derin bir duyguya dönüsür. Örfün ve kültürün verdigi saygi, hissiyatin en güzel yansimasidir.
Birileri okurken ders, nasihatten öte bir ögüt olur. Cünkü her hikaye, yasanmisligin sessiz tanigidir.
Bu bizim hikayemiz...
Evet, birileri yazdi, birileri de okuyacak.
Yazana, yazdirana ve okuyana tesekkürler.
Cünkü bazi hikayeler sadece okunmaz; hissedilir, yasanir ve hafizalarda iz birakir.
